اگر سرت را درد نمی آورم، فقط گوش کن. قبلش آستامینوفن هم می توانی بخوری یا حتی بروفن. اما وقتی حرف زدن را شروع کردم، حتی حتی اگر سرت درد بگیرد نمی گذارم چیزی بخوری. آفرین. حالا بهتر شد. کمی عقب تر هم بنشین که اگر وسط حرف زدن، بالا آوردم دامان تو را کثیف نکرده باشم. خوب که عقب رفتی چشمهایت را ببند. می گویم ببند چون همیشه کثیف ترین حرف ها با چشم بسته زده می شود. نشنیدی می گویند چشم هایش را بست و دهانش را باز کرد و هر چه دلش خواست گفت؟
دیگر کاری نمانده، چشمهایی بسته، سری که درد نمی گیرد، دامانی که کثیف نمی شود و...راستی چه می گفتیم؟